Na onze filmvertoning in Ramaregere, een uurtje ten zuiden van Kigali, kregen we het nieuws dat onze geplande screening in Nemba niet kon doorgaan. De lokale verantwoordelijke voor sociale zaken was niet bereikbaar. Een Afrikaans fenomeen!? We hebben wel een nationale toestemming verkregen. Maar daarnaast willen we ook altijd een toestemming krijgen op lokaal niveau.
Tijd op overschot dus. Daarom besloten we vroeger dan gepland te vertrekken naar Banda village. Hier hadden we afgesproken met een tof Amerikaans koppel dat daar werkt voor het Peacecorps, een vrijwilligersorganisatie van de Amerikaanse overheid.
Banda is één van de meest afgelegen dorpjes in Rwanda. Het ligt aan de rand van Nyungwe forrest ( tropische regenwoud in het zuidwesten van Rwanda ). We stapten af aan het bezoekerscentrum ( vanwaar vele toeristen vertrekken op tochten door dit mooie woud ) waar twee stoere Rwandezen ons hebben geholpen met onze bagage naar beneden te dragen. Een prachtige tocht van twee uur met ontmoetingen met enkele aapjes
naar een andere wereld. Er was geen elektriciteit of water. Men had er nog nooit een auto gezien en er waren maar twee moto’s in het ganse dorp. Echter, de mensen zijn er ontzettend vriendelijk. Door enkele technische problemen met de generator is onze voorstelling spijtig genoeg niet kunnen doorgaan. We zijn echter niet bij de pakken blijven zitten en hebben een leuk feestje georganiseerd. Een honderdtal jongeren dansten in het licht van onze zaklampen, die we als spots gebruiken, op muziek die luid uit onze luidsprekers schalde.
Na Banda zijn we verder getrokken richting de Congolese grens naar de stad Cyangugu ( Kamembe ). Deze stad met uitzicht op het Kivumeer en de Congolese stad Bukavu heeft een koloniaal verleden. Fons, één van de groepsleden, kreeg de kans om het huis te bezoeken waar zijn grootouders hadden gewoond ten tijde van Belgisch Kongo. s’ Morgens hebben we ontbeten op enkele meters van de Congolese grens. Je ziet er Congolezen en Rwandezen de brug oversteken die deze twee landen scheidt met allerhande goederen ( eieren op stappels van 2 m hoog, kleine visjes, enz ). Een unieke ervaring.
Eén dag later trokken we verder naar Nkanka alwaar we een fantastische voorstelling hebben gedaan voor een enthousiast publiek van ongeveer 300 Rwandezen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten